‘Hoe de dingen aan het licht komen’


Ik probeer er regelmatig achter te komen hoe afscheid nemen moet. Ik droom over een pier. Een kade die uitkijkt op zee. Over vuurtorens die een voor een doven en weer oplichten. Als ik dan wakker word, ligt er hier op aarde niets meer van mijzelf. 

De wereld en de dingen lijken zich los te hebben gemaakt van elkaar. De ruimte die ik moest vullen, die ik zelf moest vullen nadat je weg was gegaan, werd anders ook. Kleiner, groter, soms vervelend groot. De leegte die er kwam toen je ging, is precies even groot als ik. Het neemt dezelfde ruimte in: een negatieve ruimte, waarvan ik het positief ben. 


Het gemis is daardoor op een bepaalde manier ook buiten mijzelf te plaatsen, ze is een ander geworden. Een eigen persoon met een eigen lichaam, mijn gemis. Ze lijkt niet op de dingen die ik mis, ze lijkt op mij. 

Ze groeit in kleine beetjes. Groeit op als een kind in een huis. Vormt zich passend door de jaren, maar is niet van mij. Ik ben niet de eigenaar van dit tweede lichaam; het gemis is niet van mij, het gemis is van de wereld.


Het is zoals het water: geregeld zonder begin, midden of einde. Het is zoals de worm, die beide kanten op kan kruipen, maar door zijn naam altijd in verband gebracht wordt met afscheid en daarmee met een vorm van eeuwigheid. 

Zoals het afscheid altijd te gebeuren staat, en met ons is. Diep in de zakken van onze winterjassen en diep in de palmen van de handen waarmee we elkaar uitzwaaien en loslaten.

Zo ziet het einde eruit, in vogelvlucht. Het lijkt te golven, tegelijkertijd dichterbij te komen en uit te varen. De eindeloze stranden die opdoemen uit de nacht, deinen op het licht dat ze door het water begeleidt, het licht dat zegt: kom hier, ik vang je op en zal er voor zorgen dat het vanaf hier alleen maar beter wordt. 


Door Elisa Verkoelen, ter introductie van nummer 76 van Tijdschrift Ei. Een nummer over afstand en afscheid, over eeuwigheid en eindigheid, over heimwee nog voor het zover is. Over ergens anders zijn.

Deze editie werd gemaakt door Daan Alberts, Cleo Berenbroek, Eva Disselhoff, Arin Koreman, Rikkert Kuijper, Fannah Palmer, Bram de Ridder, Maite Vanhellemont, en Elisa Verkoelen.