Kom kind, slik een pilletje in dit steegje nauwgezet als tunnelvisie
Waar ontkenning en bezetenheid elkaar ontmoeten
En richt je tot de banen van neon voor een verlichting van het hoofd
Luister naar de kermisgeluiden van de nacht en besluit niks anders te horen
Daar ga je! Daar ga je!

Je verdwijnt in de lijvenmassa waar huiden gulzig langs huiden glijden en de moshpit je liefkoost
Hier zijn we lichamen: een smeltkroes van ledematen, adem, ogen, furie
Afstotend en magnetisch tegelijkertijd
Een talkshowlach nadert, chemisch gesteven mondhoeken groeten elkaar

Kun je kosmische reünies tegenwoordig op het internet bestellen
Of oppikken rond sluitingstijd wanneer de lichten aangaan en men niet kan slapen?
Of zijn dit collisies van vreemde entiteiten, alien voor anderen en alien voor zichzelf?

De liefde laat zich het best verklaren in het toilethokje achterin de club
Temidden van de pis en kots en bekentenissen op de muren
Daar – uit lichaam en geest verbannen – mag het bestaan
Tot het verzoek naar huis te gaan

Je strekt de armen als een koning of iemand die balans verliest en
Zegt dat je een paradijsvogel bent
Nu zeg je een gat in de hemel te willen schieten
Voor een vruchtbaar bestaan
Vervolgens neem je nog een slok Malibu

Morgen zullen de cijfers op je alarmklok zich futiel voordoen
Morgen laat je heel de dag de jaloezieën gesloten en wanneer het donker wordt
Mag je op de tast op zoek naar gewenste waarheden
Misselijk van honger op zoek naar de volgende fix
Morgen ben je weer verstikt en high in een toekomst vol kelderlucht
Het is eenvoudig een leven tot wachtkamer te transformeren