Hoe we gaan lopen

We liggen hier als twee verhalen,

ruggen gebroken, harten open.

Zorgvuldig proberen we onszelf te vertalen,

de gebonden omslag af te stropen.

Jij zint op mijn komma’s en kwalen,

wijst op spelfouten die erin zijn geslopen.

Ik lees al je vouwen en falen,

zou je in elke editie kopen.

Het liefst wil ik alles weten, bepalen,

alle eindes alvast ontknopen,

maar met jou wil ik ook wel verdwalen;

we zien wel hoe we gaan lopen.

Ontaard

 

ik ontaard als boom

omdat ik geen knopen

kan doorhakken.

ik zie alles voor wat het is,

wortel mij in weifeling,

sterf bladeren tot de grond

niet eens meer zichtbaar is.

mijn takken zwijgen alle kanten op,

stilaan verhout ik volledig.

onder mijn bast kriebelt enkel nog

schimmel, een hoop op nieuw leven

waar ik niet aan deelneem.